?>

Category Cały świat to mało

Osterstrasse – dalszy opis

Wśród wielu pięknych budynków na Bäckerstrassc, która odchodzi od rynku, wyróżniają się dwa po lewej stronie. Gotycka Apteka pod Lwem (Lówenaphotckc) nadal pełni swą pierwotną funkcję i Sianowi doskonałą ilustrację początkowej fazy renesansu wezerskiego, wykorzystującego bardzo proste formy – nie licząc sześcioramiennej gwiazdy na bocznej ścianie, mającej odpędzać zte duchy, budynek nie ma żadnych ornamentów. Dalej, w głębi ulicy stoi Rattenkrug. zbudowany przez Corda Tönnicsa na kilka dziesięcioleci przed Leislhaus, któremu w ogólnym zarysie budynek ten odpowiada. Rattenkrug początkowo był domem burmistrza, obecnie już od dawna służy jako gospoda.

Czytaj więcej >

Schanzeiwiertel i Univiertel

Między Altona a Univiertel leży jeszcze jedna dzielnica znana jako miejsce rozrywki: SchamzcnvitTtel. Przy jednej z największych ulic, Schulterblatt (blisko stacji S-Bahn Stemschanze) ulokowało się mnóstwo popularnych knajpek studenckich i tanich re stauracji. Dominuje w nich bezpretensjonalna atmosfera relaksu i swobody, Warto też przejść się na Schanzenstrasse, która biegnie od Schulterblatt. Lista barów i kawiarni znajduje się na str. 431 -433.

Czytaj więcej >

HAMBURG

Południową granicę Szlezwiku wyznacza rzeka Laba. Nad jej brzegiem, 90 km w głąb lądu, leży port HAMBURG. Podniecająco odmienny od innych miast niemieckich, Hamburg zawsze posiadał status miasta-państwa cieszącego się swobodą handlu i polityki, książęta i królowie nie mieszali się w jego sprawy. Do dziś miasto posiada oficjalny tytuł Freie und Hansestadt – „wolnego miasta hanzeatyckiego“.

Czytaj więcej >

Hann Münden – dalszy opis

Dziwi natomiast fakt, iż w Hann. Miinden jest tylko kilka solidnych budowli z kamienia. Najciekawszą wśród nich jest ratusz. Jego powstanie datuje się częściowo na XIV w., choć mury od strony rynku zostały przebudowane na przełomie XVII i XVIII stulecia w pogodnym stylu renesansu wezerskiego przez Georga Crossmana, twórcę wielu podobnych budowli w Lemgo. Fasada jest wykonana po mistrzowsku: wspaniałe jest zarówno jej ozdobne zwieńczenie, jak i majestatyczne wejście oraz obowiązkowe dwa okna wykuszowc. Obok wznosi się kościół św. Błażeja (St. Blasiuskirche), niezwykła gotycka świątynia halowa z sześciokątną wieżą i bardzo stromym dachem z czerwonych dachówek łupkowych. Oprócz tego jest jeszcze jeden zabytek, zamek Welföw (Weifenschloss: śr.-pt. !0.00-12.00 i 14.30-17.00, sb. 10.00-12.00, nd. 10.0012.30: bezpł.), renesansowa rezydencja w kształcie litery ,,L” nad rzeką Werrą. Nazwa przypomina, iż miasto przez wiele stuleei znajdowało się pod panowaniem jednego z członków rodu Welfów. Obecnie mieści się tam dość nieciekawe muzeum historii regionalnej: za to na dużą uwagę zasługują cykle fresków powstałe krótko po wzniesieniu zamku, należące do nielicznych zachowanych malowideł ściennych z tego okresu w Niemczech.

Czytaj więcej >

Na wschód od Brunszwiku

Na wschód od Brunszwiku, przy dwóch głównych liniach kolejowych prowadzących w kierunku byłej NRD, znajdują się dwie godne uwagi atrakcje. W Koningstutter am Eim jest niegdysiejsze cesarskie opactwo, natomiast w Wolfsburgu ma swoją siedzibę zarząd fabryki Volkswagena, jednego z najsławniejszych i najbardziej udanych przedsięwzięć w przemyśle niemieckim.

Czytaj więcej >

Gliicksburg

Z Flensburga można pojechać na wyeieczkętlo sąsiedniego Gliicksburga, gdzie znajduje się jeden z najpiękniejszych zamków w Szlezwiku-Holsztynie. Dalej leży Angeln ze starymi kościołami wiejskimi, a bramą do Wysp Pótnocnofryzyjskieh jest usytuowana na zachodzie miejscowość Niebiill z dwoma ważniejszymi kolekcjami dzieł sztuki.

Czytaj więcej >

Hanower

Z początku Hanower z jakiegoś powodu wydaje się być niezbyt interesującym miastem, lecz stopniowo wrażenie staje się coraz lepsze. Tak naprawdę są to dwa miasta – miasto szerokich, nowoczesnych ulic ze schludną zabudową i przyjemnymi ogrodami istnieje równolegle z miastem XVI-wiecznym, gdzie drewniane domy pochylają się nad wąskimi uliczkami, gdzie przez niskie, sklepione bramy można dojrzeć brukowane dziedzińce, na których dawniej było bez wątpienia tłoczno, a bramą blokował zaprzężony w sześć koni powóz czekający na swego bogatego właściciela i jego tłustą, potulną żonę…

Czytaj więcej >

Brama Holsztyńska, kościół św. Piotra i okolice

Większość obiektów wartych obejrzenia w Lubece znajduje się na starym mieście, które położone jest na wyspie w kształcie jajka, do dziś otoczonej fosą miejską i odnogą rzeki Trave. Chociaż ulice nie biegną zgodnie z pierwotnym planem, niemniej są położone bardzo symetrycznie, co ułatwia orientację. Najprościej docenić urodę miasta, wędru- jąc od dworca głównego w kierunku północno-wschodnim ku Marienbriicke: jeszcze lepiej wybrać się na wycieczkę statkiem dookoła (ubeckiego portu (szczegóły w „informatorze” na str, 446).

Czytaj więcej >

Einbeck

Położone niedaleko na zachód od gór Harzu EINBECK jest Mekką miłośników piwa. To właśnie stąd pochodzi najsłynniejsze z mocnych piw niemieckich, Bockhier. Einbeck w równym stopniu co z piwa, znane jest z domów z muru pruskiego, charakterystycznie pomalowanych na żółto, czerwono, zielono i czarno. Z samego tylko XVI stulecia przetrwało do dziś około 120 budynków.

Czytaj więcej >

Bodenwerder

Kto ma ocliotę wybrać się na krótką przejażdżkę statkiem po Wezerze, położone 25 km w dół rzeki BODENWERDER jest interesującym celem wycieczkowym. Nazwa miasta kojarzy się z baronem Munchhauscnem, królem igarzy, który jest jedną z najbardziej znanych postaci w niemieckiej literaturze, W rezydencji Mtinchhausena, która obecnie służy jako ratusz, znajduje się maić muzeum (codz. 10.00-12.00 i 14.00-17.00: 1 DM) poświęcone jego niezwykłej osobie. Przed budynkiem stoi fontanna ilustrująca jedną z sławnych przygód Mtinchhausena – kiedy baron zatrzymał się, aby napoić swego zdobycznego litewskiego konia, stwierdził, że zad ogiera został odstrzelony w bitwie i cała woda uchodzi z dziurawego konia na zewnątrz. (Nie Irzeba dodawać, że brakującą część anatomii niebawem znaleziono i konia zeszyto w jedną całość.) W pierwszą niedzielę każdego miesiąca od maja do września odgrywa się widowiska inspirowane co ciekawszymi wyczynami barona Miinehhauscna.

Czytaj więcej >

Katedra w Lubece

Na południowym krańcu starówki widnieje jedyny zachowany ślad miasta wzniesionego przez Henryka Lwa – ogromna ceglana katedra. Ukończona w 1230 r. świątynia, nad którą górowały dwie 120-metrowej wysokości wieże, miała formy romańskiej bazyliki. Kilkadziesiąt lat później od strony południowej dodano gotycki ganek zwany „rajem”, który miał służyć jako główne wejście. Wkrótce zaczęto przerabiać prezbiterium na obszerną gotycką halę. W białym wnętrzu dominuje ogromny Krzyż tryumfalny, pierwsza ważniejsza praca Benita Notkę, artysty słynnego w całym basenie Morza Bałtyckiego na przełomie XV i XVI w. Prawdopodobnie był nie tylko rzeźbiarzem, ale i malarzem, jego specjalnością były ogromne dzieła, które zdobiły kościoły Danii, Szwecji i Estonii. Lubecka rzeźba jest złożoną alegorią przedstawiającą ideę zbawienia przez krzyż – skomplikowana struktura z belek podtrzymuje pełne cudownej ekspresji figury świętych i aniołów. Ten sam artysta wyrzeźbił umieszczoną z tyłu tęczę, do której w XVII w. dodano zegar astronomiczny. Wśród licznych dzieł zdobiących katedrę wyróżnia się ponadto renesansowa ambona w nawie głównej, kandelabr Müllerkrone w nawie północnej, widoczne w transepcie ołtarze skrzydłowe oraz mieszczące się w prezbiterium groby biskupów i arystokratów, od prostych gotyckich sarkofagów po kaplice w stylu kwiecistego baroku.

Czytaj więcej >