?>

Dzielnice zachodnie – Lüneburg

Na obrzeżach starego miasta, w odległości kilkuminutowego spaceru na zachód od Muzeum Prus Wschodnich, znajduje się stara kopalnia soli. Zachowane do dziś urządzenia składają się na Niemieckie Muzeum Soli (Deutsches Salzmuseum: pn.-pt. 9.00/10.00-17.00, sb. i nd. 10,00-17.00: 4 DM). Dostarcza ono wyczerpujących informacji na temat geologii, historii, wydobycia i sprzedaży soli. W dodatku oglądać tu można jedyną ocalałą w mieście panew solną, w której warzy się sól każdego dnia w lecie o godz. 15.00. Idąc dalej w kierunku południowo-wschodnim dochodzi się do Kurzentrum, nowoczesnego kompleksu uzdrowiskowego położonego w dużym parku, które nie pasuje zbytnio do ogólnego wizerunku miasta. Kąpiele temiiczne i borowinowe, sauny i solarium są czynne codziennie, a ceny biletów utrzymują się w rozsądnych granicach.

W przeciwnym kierunku od Muzeum Soli. wznosi się kolejna gotycka świątynia z cegły o konstrukcji halowej, kościół św. Michała (Sl Michael). Stoi on na Placu Jana Sebastiana Bacha, nazwanym tak od imienia wielkiego kompozytora, który uczęszczał lu do szkoły mieszczącej się w przejętych po klasztorze budynkach. Można się stąd udać na niewielkie wzgórze Kalkherg, położone na zachodzie, skąd widać rozległą panoramę Liineburga i jego okolic. Najlepsza droga powrotna na rynek wiedzie ulicą Auf dem Meere, przy której znajdują się stare domy rzemieślnicze.

Idąc Bardowicker Strasse na północ od rynku dochodzi się do XV-wieczncgo kościoła św. Mikołaja (SI Nicolai), gdzie dawniej modlili się żeglarze i rzemieślnicy. Na wieżę, której pierwotny styl zmieniono na neogotycki, wejść można w lecie codz. o 15.00 (z wyjątkiem śr.). Rozciągająca się stąd panorama obejmuje cale miasto, ale szczególnie pięknie prezentuje się stary port Wasserviertcl, położony w kierunku wschodnim wzdłuż Lüneburg Strasse. Spokojna lokalizacja nad rzeką, drzewa, mosty, młyny i wicie imponujących budynków są sporą atrakcją miasta, Wszystko to przywołuje dawne czasy, gdy malownicze portowe dzielnice lak bardzo różniły się od współczesnych. Dawny magazyn śledzi. Altes Kaufhaus, został przebudowany po pożarze w 1959 r., ale zachowała się jego pogodna barokowa fasada. Naprzeciw stoi stary żuraw (Altes Krane). Jego obecny wygląd sięga ostatniej dekady XVIII stulecia, choć w rzeczywistości żuraw ten powstał prawdopodobnie w wieku XIV.

Klasztor Lüne (Kloster Lüne: zwiedzanie z przewodnikiem, 1. 1V-15. X pn.-sb. 9.001 ] .30 i 14.30-17.00, nd. II.30-12.30 i 14.00-17.00: 4 DM) leży 2 km na północny wschód od Wasserviertel. Dzisiejszy kompleks pochodzi z końca XIV i początków XV w., natomiast budynki zmuru pruskiego dobudowano w lalach późniejszych. Pierwotnie należał do bernardynów, w okresie reformacji został przekształcony w zakon żeński, od początków XVIII w. służył jednocześnie jako przytułek dla starców. Największą atrakcją jest kościół, gdzie znajduje się misternie rzeźbiony ołtarz z XVI w, oraz XVIl-wiecznc organy. Jego wnętrze najlepiej zwiedzić w ostatnim tygodniu sierpnia, gdyż tylko wtedy wystawiana jest cenna kolekcja haftów, wykonanych na przestrzeni stuleci przez zakonnice.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>