?>

Grosser Garten

Georgengarten został stworzony w celu uwydatnienia wspaniałości wykwintnego i symetrycznego Grosser Garten – Wielkiego Ogrodu (w lecie codz. 8.00-20.00, w zimie 8.00-16.30: 2 DM), który słusznie jest dumą i radością miasta. Ogród najlepiej odwiedzać, gdy czynne są fontanny (V-IX pn.-pt. 11.00-12.00 i 15.00-16.00, sb. i nd. 10.00-12.00 i 15.00-17.00) lub gdy oświetla go iluminacja (V-IX śr., pt. i sb. o zmierzchu).

Wspaniałość swych parków zawdzięcza Hanower elektorce Zofii, która mówiła o nich „całe moje życie” oraz ogrodnikowi Martinowi Charbonnier, który całkowicie przekształcił początkowo skromne ogrody w spektakularną ekspozycję, łączącą tradycje ogrodów francuskich, włoskich i holenderskich. Niestety, oryginalny pałac został zniszczony podczas bombardowań lotnictwa alianckiego, przetrwała jedynie Galerie, pawilon ozdobiony freskami przedstawiającymi sceny z Eneidy Wergiliusza oraz Oranżeria.

Zaraz za bramą wejściową po lewej stronie znajduje się niezwykle interesujący Teatr Ogrodowy (Gartcntheater), skryty wśród żywopłotów. Tymczasowe konstrukcje na koncerty muzyczne i przedstawienia teatralne nie należały do rzadkości w ogrodach królewskich, lecz ten teatr, z kamienną amfiteatralną widownią, został wybudowany na stałe. Żywopłoty pełniły podwójną funkcję jako elementy scenografii i ściany garderób, a seria złoconych posągów na cokołach służyła za dekorację sceniczną. Początkowo repertuar teatru stanowiły sztuki Moliera i Racine’a oraz koncerty muzyki Handla, do dziś wykonywane w sezonie letnim.

Obok, w kierunku wschodnim, znajduje się Wielki Kwietnik (Grande Parterre), symetryczna ośmioczęściowa kompozycja kwiatów i krzewów. Opodal wejścia szumią wody Wielkiej Kaskady (Grosse Kaskadę), opartej na modelach włoskich, pozostałej po dawnym ogrodzie. Widać też grotę i zegar słoneczny, natomiast ciekawostką przeciwległego krańca ogrodu jest labirynt.

Za Grande Parterre można oglądać interesujące przykłady kunsztu współczesnych ogrodników: na ośmiu rabatach zrekonstruowano osiem różnych typów ogrodnictwa krajobrazowego praktykowanych na przestrzeni wieków. Szczególnie godny uwagi jest ogród renesansowy, replika nieistniejącegojużMortus Palatinus w Heidelbergu: oprócz tego stworzono tu półnoenoniemiecki „ogród miłości” oraz angielską „alejkę do gry w kręgle”. W kierunku zachodnim mieści się skryty w zieleni Boskiei (Boskettgarten), zaciszny zakątek, gdzie dworzanie przychodzili knuć intrygi lub umawiali się na romantyczne schadzki. Na tylną część Grosser Garten składają się promieniście rozchodzące się alejki ograniczone rzędami drzew i żywopłotami, z których każda kończy się placykiem z fonatanną. Główną ozdobę stanowi Wielka Fontanna (Grosse Fontane), która wyrzuca wodę wyżej, niż jakikolwiek inny wodotrysk w Europie, bo na wysokość aż 82 m.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>