?>

ISZLEZWIK-HOLSZTYN

W ciśnięty pomiędzy Morze Północne i Bałtyckie, Szlezwik-Hołsztyn (Schleswig-Holstein) rozciąga się aż do granicy duńskiej i jest najbardziej na północ wysuniętym krajem związkowym Republiki Federalnej. Wydaje się też najbardziej oddalony od stereotypowego obrazu Niemiec – nic ma tu gór, baśniowych miasteczek am skocznych ludowych piosenek i tańców, i niewątpliwie Ba- warczyk czułby się tu bardziej obco niż na przykład Anglik. Zarówno geografia, jak i kultura tego landu zbliżają go bardziej do Skandynawii. W istocie, przez większą część swojej historii Szlezwik-Holsztyn by! quasi-mczależnym krajem zawieszonym między Niemcami a Danią. Dopiero ubiegły wiek przyniósł bezpośrednie zwierzchnictwo Niemiec.

Jak sama nazwa wskazuje Szlezwik-Hołsztyn był dwoma osobnymi księstwami, których granicę stanowiła rzeka Eider. Księstwo Szlezwik było lennem komy duńskiej, natomiast Holsztyn pozostawał w zasięgu wpływów Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W 1386 r. oba obszary otrzymały jednego władcą, a w roku 1460 przyjęły króla Danii za stałego suwerena, chociaż dla niemieckojęzycznego Holsztynu oznaczało to podwójną lojalność. W późniejszych latach zjednoczone księstwo zostało podzielone między różne gałęzie rodziny panującej, co doprowadziło do zatarcia się początkowego podziału na dwie części. Taka syluacja utrzymywała się do XIX w., kiedy to pod wpływem nacjonalistycznej gorączki, jaka rozpętała się w Europie, zarówno Dania jak i kształtujące się Niemcy zapragnęły objąć w posiadanie przynajmniej „swoją” część prowincji. Ze względu na zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego tzw. kwestia Szlezwiku-Holsztynu stała się wiodącym problemem politycznym Europy. Trudność jej rozwiązania została tak określona w 1864 r. przez brytyjskiego premiera, lorda Pal- merstona: „Historia Szlezwiku-Holsztynu jest lak zawiła, że tylko trzem ludziom udało się ją zrozumieć. Jeden z nich, książę Albert, nie żyje. Drugim jestem ja, który zdążyłem już wszystko zapomnieć, Trzecim jest pewien duński mąż stanu, który z tego powodu zwariował.”

W tym samym roku problem ten został rozstrzygnięty przez kanclerza Prus, Otto von Bismarcka, mistrza manipulacji na scenie politycznej Europy, który i w tym przypadku odwołał się do wypróbowanej metody brutalnego użycia siły. Jego działanie zostało przyspieszone żle zaplanowaną przez Duńczyków próbę zagarnięcia Szlezwiku. W obliczu tego faktu Bismarck sprzymierzył się z Austrią i wydostał zjednoczone księstwo spod kontroli duńskiej. Następnie wszczął kłótnię z Austrią, w rezultacie której Szlezwik przeszedł pod wyłączne panowanie Prus, a wkrótce polem pod berło cesarza II Rzeszy. Po przegranej Niemiec w II wojnie światowej alianci ogłosili w Szlezwiku plebiscyt, który doprowadził do podziału terytorium. Część północna wróciła do Danii, a utworzone wówczas granice obowiązują do dzisiaj.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>