?>

Katedra w Lubece

Na południowym krańcu starówki widnieje jedyny zachowany ślad miasta wzniesionego przez Henryka Lwa – ogromna ceglana katedra. Ukończona w 1230 r. świątynia, nad którą górowały dwie 120-metrowej wysokości wieże, miała formy romańskiej bazyliki. Kilkadziesiąt lat później od strony południowej dodano gotycki ganek zwany „rajem”, który miał służyć jako główne wejście. Wkrótce zaczęto przerabiać prezbiterium na obszerną gotycką halę. W białym wnętrzu dominuje ogromny Krzyż tryumfalny, pierwsza ważniejsza praca Benita Notkę, artysty słynnego w całym basenie Morza Bałtyckiego na przełomie XV i XVI w. Prawdopodobnie był nie tylko rzeźbiarzem, ale i malarzem, jego specjalnością były ogromne dzieła, które zdobiły kościoły Danii, Szwecji i Estonii. Lubecka rzeźba jest złożoną alegorią przedstawiającą ideę zbawienia przez krzyż – skomplikowana struktura z belek podtrzymuje pełne cudownej ekspresji figury świętych i aniołów. Ten sam artysta wyrzeźbił umieszczoną z tyłu tęczę, do której w XVII w. dodano zegar astronomiczny. Wśród licznych dzieł zdobiących katedrę wyróżnia się ponadto renesansowa ambona w nawie głównej, kandelabr Müllerkrone w nawie północnej, widoczne w transepcie ołtarze skrzydłowe oraz mieszczące się w prezbiterium groby biskupów i arystokratów, od prostych gotyckich sarkofagów po kaplice w stylu kwiecistego baroku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>