?>

Kościoły św. Jakuba i św. Piotra w Hamburgu

Podążając wzdłuż Dovcnfleet w kierunku północno-wschodnim, po prawej ręce będziesz miał magazyny nadbrzeżne. Przy końcu ulicy leży stacja metra Messbcrg, a naprzeciw niej słynny Chilehaus. Ten niekonwencjonalny biurowiec zbudowano w latach dwudziestych naszego wieku z tradycyjnej czerwonej cegły, jak na niemiecką architekturę przystało. Uważa się go za jedno z najbardziej oryginalnych dzieł tego okresu. Zaprojektował go ekspresjonista, architekt Tritz Höger, któremu przyświecała idea stworzenia budynku odwzorowującego kształt statków oceanicznych zawijających do hambur- skiego portu. Najlepiej oglądać biurowiec z chodnika po drugiej strony ulicy, dzięki temu zyskuje się większą i ciekawszą perspektywę. Można wtedy dostrzec zarys dużego kadłuba, wysoko umieszczone balkony przypominające kolejne pokłady i ostre zakończenie ściany wschodniej naśladujące dziób statku. Nazwa gmachu upamiętnia fakt, iż handel z Chile przyniósł fortunę kupcowi, na którego zamówienie powstał biurowiec.

Przechodząc przez Burchardsplatz i idąc dalej wzdłuż Mohlenhofstrasse, znajdziesz się przy jednej z pięciu wież kościelnych, które górują nad centrum miasta. Wznosi się tu kościół św. Jakuba (St. Jakobi), którego ozdobą są cenne XVIl-wieczne organy wykonane przez Arpa Schnitgera, uważane za arcydzieło ówczesnej epoki. Gra się na nich do dzisiaj, Niestety, powojenna odbudowa nie zmierzała do rekonstrukcji oryginalnej budowli, toteż wnętrze jest utrzymane w szarych tonach stylu lat pięćdziesiątych, jedynie zewnętrzna część kościoła świadczy o jego dawnej świetności. To samo można powiedzieć o innych świątyniach miasta, z wyjątkiem kościoła św. Michała.

Za kościołem św. Jakuba rozciąga się Mönkebcrgstrassc, gdzie mieści się centrum handlowe. Na zachód, w samym środku miasta stoi wspaniały ratusz. By tam dojść, trzeba minąć kościół św Piotra (St. Petri). Uważa się, że początkiem tej najstarszej spośród miejskich świątyń była Xl-wieczna kaplica. Kościół został dwukrotnie zniszczony: w czasie wielkiego pożaru miasta i w czasie nalotu w 1943 r. Mimo to zachowa! sporo elementów XIX-wiecznej neogotyckiej architektury. Chlubi on się też najstarszym w Hamburgu wyrobem rzemieślniczym: XIV-wieczną kołatką z brązu w kształcie głowy iwa, która jest umieszczona w zachodnim portalu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>