?>

NIEMIECKIE MALARSTWO ŚREDNIOWIECZNE

Jedna sala jest poświęcona trzem retabulom Mistrza Bertrams, ważnej postaci w sztuce niemieckiej, pierwszego malarza tego obszaru znanego z imienia. Przez większość życia pracował w Hamburgu. Jego arcydziełem jest składany ołtarz łączący elementy malarstwa i rzeźby, wykonany dla kościoła św. Piotra. Skrzydło przedstawiające Stworzenie ptaków i zwierząt jest wybitnym dziełem: wszystkie istoty zostały ukazane ze świeżością i bogactwem szczegółów, jednocześnie obraz zawiera profetyczne ostrzeżenie – tchórz zdążył już zaatakować owcę. W kolejnej sali znajdują się części zdekompletowanego Ołtarza Tomasza Beckera, wykonanego przez następcę Bertrama, Mistrza Francke. Ołtarz został namalowany na zlecenie gildii kupieckiej handlującej z Anglią i zdecydowanie różni się stylem od poprzedniego dzieła – postaci są bardziej monumentalne, konstrukcja bardziej zwarta, a nastrój bardziej emocjonalny. Najciekawszą w tej sali pracą z okresu renesansu są Trzej elektorzy sascy Cranacha. Artysta zastosował religijną formę tryptyku z krajobrazem w tle w celu przedstawienia zmarłych książąt – Fryderyka Mądrego i Jana Śmiałego – obok ówczesnego władcy, Jana Fryderyka Wspaniałego,

Dział sztuki flamandzkiej rozpoczyna się od maleńskiego Ołtarza domowego Iscnbrand- ta, oraz emanującego chłodnym pięknem obrazu Maria Magdalena grająca na lutni tajemniczego malarza antwerpskiego nazwanego Mistrzem Kobiecych Portretów Do Pasa z powodu ulubionego przezeń sposobu przedstawiania postaci. Można tu również zobaczyć religijne arcydzieło van Dycka Pokłon pasterzy. W muzeum zgromadzono obrazy większości siedemnastowiecznych malarzy holenderskich, lecz w cień usuwają je dwa dzieła Rembrandta. Ofiarowanie w świątyni jest jedną z najwcześniejszych zachowanych prac artysty, który namalował ją w wieku 21 lat. Mimo to obraz nie zdradza żadnych znamion braku dojrzałości czy niepewności. Rozproszone światło wydobywa z mroku postaci Symeonai Anny-pary staruszkowów wymownie kontrastującej z młodą Marią: Józef, pokazany od tyłu, pozostaje w cieniu. Pięć lat później, gdy Rembrandt był już uznanym i modnym w wyższych sferach portrecistą, powstał drugi z wystawionych obrazów, Maurits Httvghens.

Tags:  

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>