?>

Rezerwat przyrody Liineburger Heide

Na częściowo zalesionych, lecz w większości nieuprawnych obszarach Liineburger Heide, wypasają się wielkie stada Hetdschnucken, potomków korsykańskiego muflona, będącego krzyżówką kozy z owcą. Pod koniec sierpnia rozkwitają soczystą puipurą wrzosy, urozmaicając szary koloryt regionu. Często spotyka się tu malownicze miasteczka – z wybudowanymi z drewna i cegły domami i kościołami – stanowiące idylliczną scenerię dla festynów ludowych i dorocznych wyborów królowej wrzosowiska. Miejscowi pasterze nadal noszą tradycyjne zielone stroje. Jedyną skazą na tym arkadyjskim krajobrazie były dotąd poligony ćwiczebne wojsk brytyjskich, co wiązało się z faktem, że właśnie tutaj, 4 maja 1945 r. marszałek polny Montgomery przyjął niemiecką kapitulację.

Rezerwat przyrody Liineburger Heide (Naturschulzpark), zajmujący obszar 200 km kwadratowych, leży w północno-zachodniej części regionu, gdzie krajobraz i miasteczka w minimalnym stopniu poddały się wpływom nowoczesności. Na teren parku nic wolno wjeżdżać samochodem, istnieje jednak system szlaków turystycznych i dróżek rowerowych (nie powinno być problemów z wypożyczeniem roweru). Można też jeździć konno. Okolica znana jest z doskonałego miodu oraz, co niezwykłe, z ziemniaków. Nie ma większych problemów z zakwaterowaniem (zazwyczaj niedrogim). Bliższych informacji na ten temat udzielają biura turystyczne, które istnieją w większości miasteczek.

Komunikacja w tym regionie jest dość skomplikowana. Pociągiem wyjeżdża się z Liineburga w kierunku południowym do przemysłowego miasta Uelzen, dalej na zachód do Soltau, skąd do parku kursują autobusy, a od czasu do czasu także zabytkowa kolejka z silnikiem Diesla. Łatwiej lam dotrzeć bezpośrednim autobusem z Liineburga jadącym do ŁNDELOH, atrakcyjnej miejscowości położonej w centrum parku, która szczyci się kościołem z mttru pruskiego wzniesionym w XII w.: jest tu też ponad dwadzieścia hoteli i pensjonatów. Idąc z Undeloh 4 km w kierunku południowym wzdłuż drogi zamkniętej dla ruchu kołowego, dochodzi się do niezwykłej osady WILSEDE. Ze starej farmy Da! Ole Ihns urządzono tu muzeum, które dokumentuje zamierzchłą przeszłość tych stron. Można leż wejść ua najwyższe wzgórze w północnych Niemczech, Wilseder Berg, skąd rozciąga się rozległa panorama wrzosowiska. Inne dogodne ze względu na dobrą bazę noclegową uzdrowiska to EGESTORF, na zachodnich obrzeżach parku, oraz przepiękne BISPłNGEN – za jego południową granicą – gdzie stoi XlV-wieczny kościół i mieści się schronisko młodzieżowe, Topinger Str. 42 (o05194/2375:

W rezerwacie przyrody Stidheide (Naturpark), bliżej Celle, jest więcej lasów niż w północno-zachodniej części wrzosowiska. W zajmującym duży obszar Lesie Unterliiss jest mnóstwo szlaków turystycznych, po których można wędrować. Najlepszą bazą wypadową podczas wycieczek po okolicy jest uzdrowisko MlINDEN, gdzie znajduje się schronisko młodzieżowe, Wiesenwcg 32 (TT05053/225: ?!T}), oraz wiele niedrogich pensjonatów.

Na głównej drodze łączącej Soltan z Celle, 1 (i km na południowy zachód od Mtiden, położone jest BERGEN. W samym mieście, przy Am Friedcnplatz 7, mieści się mały skansen (pn.-czw. 9.30-12.00 i 15.00-17.00, pt. 9.30-12.00: 2 DM), gdzie zobaczyć można wiele starych zabudowań rolniczych z catego regionu.

Około 6 km na południe od Bergen mieści się były obóz koncentracyjny Bergcn- Belsen (zob. ramka). Pisałao nim w swych pamiętnikach Żydówka urodzona we Frankfurcie, Anna Frank. Obecnie jest to muzeum-pomnik prowadzone przez krajowe biuro edukacji politycznej. Budynki zostały zniszczone pod koniec wojny przez wojska brytyjskie w obawie przed wybuchem epidemii tyfusu: pozostały jedynie zbiorowe mogiły.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>