?>

St. Pauli, Altona i Univiertel

Dzielnice St. Pauli, Altona i Univiertel zaczynają się nad brzegiem Łaby i ciągną się lukiem na północny wschód w kierunku Aussenalster: zajmują one zachodnią część obrzeża tradycyjnego centrum miasta. St. Pauli i Altona zlewają się ze sobą i są bardziej wysunięte na południe, podczas gdy Univiertel leży na północ od St. Pauli. W nich skoncentrowane jest życic nocne wszelkiego rodzaju, tu znajduje się dzielnica czerwonych lalami – osławiony Rccpcrbahn.

Najbliżej centrum leży St. Pauli, granice dzielnicy wyznaczają: rzeka Łaba, Holstcn- strasse od strony Altony oraz tory kolejowe od północy. Dawniej zamieszkiwali ją rzemieślnicy i handlowcy związani z morzem. I lak na przykład Keeperbahn był siedzibą wytwórców lin okrętowych, a nazwy ulic Grosse i Kleine Freiheit (Duża i Mala Wolność) nie mają nic wspólnego z roziywkami typu sex-show organizowanymi tam dzisiaj. Wzięły się one stąd, że rzemieślnikom wolno było na nich uprawiać swoje rzemiosło, panowała tu również swoboda wyznania (dzięki temu zapewne znajduje się tu jedna z nieliczyeh katolickich świątyń w Hamburgu, kościół św. Józefa). W dużej mierze St. Pauli jest dzielnicą robotniczą, a sex-bizncs ogranicza się do rejonów Reeperbuhnu i małych uliczek biegnących w kierunku portu.

W ostatnich lalach do St. Pauli zawitali nowi goście, których przyciągają awangardowe bary i kluby. W samym centrum Reeperbahnu ulokował się Schmidt, jeden z najpopularniejszych barów, prowadzący zarazem kabaret i scenę alternatywną. Szczegółowe informacje zob.: lista barów sir. 431.

Na zachód od St. Pauli leży Altona. Nad rzeką znajdują się nie tylko przetwórnie ryb, ale i wspaniałe aleje Palmaiłlc i Eihchaussce z XIX-wiccznymi willami. Na zachodzie dzielnica kończy się przy Fischersalice, a na północy przy Fruchtallee. Z turystycznego punktu widzenia Altona nic jest zbyt interesująca, natomiast ciekawa jest jej historia. Początkowo była to osada duńska na obrzeżu niemieckiego Hamburga, przystań dla wolnomyślicieli i oaza tolerancji religijnej. Wolna od wszelkich szowinizmów Altona przyciągała licznie napływających cudzoziemców, którzy osiedlali się w tej dzielnicy. Pozostałością tamtych czasów są liczne tanie i doskonale portugalskie restauracje. W obecnym stuleciu do Altany napłynęła ludność turecka, grecka t arabska, tzw. gastarbeiterzy. Za ich sprawą powstały liczne stoiska z ke- babem i inne kioski oferujące dania na wynos, najwięcej jest ich na Ottenser Hauptstrasse. Więcej szczegółów o historii dzielnicy, szczególnie ojej dziedzictwie duńskim, można znaleźć w Muzeum Altony (Altonaer Museum: wl,-nd. 10,00-18.00: 6 DM), które mieści się przy Museumstr. 23, nieco na południe od tutejszego dworca kolejowego. Ekspozycje muzealne poświęcone zostały tradycyjnym zajęciom miejscowej ludości, rolnictwu, rybołówstwu, szkutnictwu i rozmaitym innym rzemiosłom związanym z morzeni i statkami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>