?>

Stare miasto – Hanower cz. II

Po drugiej stronie ulicy wznosi się Ballhof, XVlI-wieczna hala sportowa z inuru pruskiego, w której obecnie mieści się teatr miejski. Na pobliskim placu Holzmarkt zrekonstruowano całkowicie zniszczony podczas wojny Dom Leibniza (Leibnizhaus: jego pierwotna lokalizacja była inna). We wspaniałej renesansowej rezydencji mieszkał Go tt- fried Wilhelm Leibniz. Z wykształcenia historyk, prowadził wszechstronną działalność naukową i intelektualną. Udoskonalił maszynę liczącą Pascala, niezależnie od Newtona wynalazł rachunek różniczkowy, opracował chronologicznie pochodzenie i migracje ludzkości oraz wniósł olbrzymi wkład w rozwój takich dyscyplin, jak wymiar sprawiedliwości. filozofia, teologia, geologia i językoznawstwo. Nie wszyscy może o tym wiedzą, że Leibniz był przekonany o polskim pochodzeniu swoich przodków i własne nazwisko wywodził – trudno rozstrzygnąć, czy słusznie – od nazwiska rodu Lubienieckich, którzy jakoby przed wiekiem mieli osiedlić się w Saksonii. Ważne natomiast miejsce w dorobku filozofa zajmuje łaciński traktat Wzorzec dowodów politycznych dotyczących wyboru króla Polaków, napisany w przededniu elekcji 1669 r. Leibniz spędził wówczas w Warszawie kilka miesięcy. Jego książka dowodząca zalet pretendującego do polskiego tronu kandydata elektora brandenburskiego, nie zdążyła ukazać się na czas i nie odegrała roli podczas elekcji, która godność królewską przyznała Michałowi Korybutowi-Wiśniowieckiemu.

Na starym mieście wyróżnia się XIV-wieczny Marktkirche, najdalej na południe położony kościół halowy z cegły, charakterystyczny dla krajów nadbałtyckich. Jego przysadzista wieża zakończona dość niezwykłą iglicą, przez długi okres była symbolem miasta. Pierwotnie wieża miała być dużo wyższa, ale stare kroniki podają, żc szybko zaprzestano budowy, gdyż murarze dostali „ostrego ataku pustej sakiewki”. Nagie wewnętrzne ściany, bardziej niż kiedykolwiek w ciągu ostatnich 300 lat, przy pominają stan pierwotny. Tym mocniej przykuwa uwagę Retabulum Męki Pańskiej w ołtarzu głównym wykonane około 1500 r„ a także cudem ocalałe XIV- i XV-wieczne witraże we wschodnich oknach, które niedawno zostały oczyszczone i odnowione. Po drugiej stronie placu stoi XV-wieczny Stary Ratusz (Alles Rathaus) z wysokimi attykami szczytowymi: w wymyślną mozaikę ceglanych murów wplecione są kolorowe płytki ceramiczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>